رسانه ی متعامل، مجازی( غیرفیزیکی) است

اینترنتاینترنت، مجموعه ای از شبکه های کامپیوتری است که با استفاده از قوانین و پروتکل های خاصی از طریق خطوط تلفنی، ماهواره ای و غیره به یکدیگر وصل شده اند، تا اطلاعات و داده ها بتواند به سرعت از یک کامپیوتر به کامپیوتری دیگر در هر کجای گیتی انتقال یابد. با تحولات اساسی و رشد بی نظیر که طی دهه اخیر بوقوع پیوسته است، در حال حاضر اینترنت به عنوان یکی از مهمترین ابزارها، برای انتقال جوامع به جامعه اطلاعاتی مطرح شده است که درآن کلیه شبکه های کامپیوتری، تلفن ها، ویدئوها، کنفرانس ها، موبایل ها و غیره با هم ارتباط داشته و به تبادل اطلاعات می پردازند.باز بودن اینترنت به روی عموم جوهره و اساس آن است. اینترنت همگانی ترین فضایی است که تاکنون به وجود آمده است، زیرا فقط انتقال دهنده صرف اطلاعات نیست بلکه ماهیتی مشارکتی و تعاملی دارد. اینترنت را از نظر جامعه شناسی می توان یک نظام دانست و یا به تعبیری دیگر مدخلی بر جامعه الکترونیک. جامعه ای که از عناصر اصلی سیستم اینترنت یعنی تولید کنندگان(سایت ها یا شبکه های مرتبط)، واسطه ها(توزیع کننده ها) و مصرف کنندگان(کاربران) تشکیل شده است(محسنی،72:1380).9-3-2 رسانه های متعامل و کارکردهای آنطی سال های متمادی، تنها نوشتن، شکل غالب روابط بین انسان ها، قبایل ، ملت ها و دولت ها بود. امادر چند قرن اخیر با پیشرفت علم و دانش بشری، شکل های تازه ای از وسائل ارتباطی و اطلاعاتی مانند تلگراف، تلفن، رادیو، تلویزیون، ماهواره و تلویزیون کابلی به وجود آمدند که نسبت به صنعت چاپ، سریع تر و دقیق تر و مطمئن تر عمل می کردند. در سال های اخیر نیز اختراع کامپیوتر و به تبع آن، پیدایش شبکه جهانی اینترنت، انقلابی را در زمینه تبادل اطلاعات به وجود آورده که جهان ر ا در آستانه شکل گیری نوع تازه ای از رسانه های ارتباطی به نام « رسانه های متعامل » قرار داده است.الف. رسانه ی متعامل، چند گفتاری است.به طور خلاصه می توان ساختار رسانه هایی مانند رادیو و تلویزیون را به چهار قسمت تقسیم نمود:1.پیام، 2. فرستنده ی پیام، 3. وسیله ی انتقال پیام، 4. گیرنده ی پیام. این چهار عنصر، رابطه ای یک سویه را تشکیل می دهند، بدین ترتیب که برنامه ها ( پیام ها) توسط یک موقعیت متمرکز ( فرستنده پیام ) آماده می شود و از طریق وسائل ارتباطی ( رادیو و تلویزیون ) به سمع و نظر مخاطبان ( گیرنده پیام ) می رسد. در این نوع از رابطه، گیرنده ی پیام، هیچ نوعی دخالتی در انتخاب پیام دریافتی ندارد و پیام منتشر شده به نوعی به صورت تک گفتار و تا حدی غیر دموکراتیک ( غیرانتخابی ) است. به این نوع ساختار، نظام پخش از بالا به پایین( عمودی ) اطلاق می گردد.اما درساختار رسانه های متعامل نظام پخش، از حالت عمودی به افقی تغییر پیدا خواهد نمود، به طوری که هر فرستنده می تواند به عنوان « گیرنده ی پیام » و هر گیرنده نیز با خارج شدن از حالت انفعالی و تماشاگر صرف بودن، به عنوان « فرستنده ی پیام » ایفای نقش نماید؛ چرا که برخلاف تلویزیون، کامپیوتر، نه تنها قادر به دریافت علائم است، بلکه می تواند علائم را ارسال نیز بکند. در عصر ارتباطات، هر کس با استفاده از یک کامپیوتر و یک خط تماس با اینترنت می تواند به یک یا هزاران و یا میلیون ها مخاطبی که تا دیروز فقط غول های رسانه ای به آنها دسترسی داشتند، دست یابد. در چنین شرایطی پیام منتشر شده از حالت تک گفتاری[1] به حالت چند گفتاری[2] تغییر می یابد، به صورتی که هر کسی حرفی برای گفتن داشته باشد، خواهد توانست از این طریق، پیامش را به طیف وسیعی از مخاطبان برساند.ب- رسانه ی متعامل، مجازی( غیرفیزیکی) است یکی دیگر از ویژگی های رسانه های متعامل، مجازی وغیر فیزیکی بودن ارتباطات آن است. با توجه به پیشرفت سرسام آور علم و تکنولوژی در زمینه فناوری های نوین ارتباطی، بشر به مرحله ای خواهد رسید که از طریق رسانه های متعامل خواهد توانست به نیابت از وضعیت های واقعی زندگی، در یک شیوه الکترونیکی مشارکت جوید. بدین ترتیب واژه هایی نظیر: تخیل، قدرت، انتخاب، آزادی، و تشبیهاتی نظیر: سفر دلپذیر، پرواز بلند و سرعت از اصطلاحاتی خواهند بود که در دنیای رسانه های متعامل بسیار، کاربرد دارند. هر چند که تمامی این گفته ها صرفا در حد نظریه بوده و رسانه های متعامل هنوز مراحل آزمایشی و تکاملی خود را می گذرانند، اما چنان هم دور از نظر نیست که روزی چنین شرایطی جنبه عمومی پیدا نماید.gmonolo1dialog2

مطالب مشابه را هم ببینید

فایل مورد نظر خودتان را پیدا نکردید ؟ نگران نباشید . این صفحه را نبندید ! سایت ما حاوی حجم عظیمی از پایان نامه های دانشگاهی است. مطالب مشابه را هم ببینید. برای یافتن فایل مورد نظر کافیست از قسمت جستجو استفاده کنید. یا از منوی بالای سایت رشته مورد نظر خود را انتخاب کنید و همه فایل های رشته خودتان را ببینید